iPot

De wereld beter willen maken is besmettelijk. Als een onuitroeibaar virus stroomt het door de aders van internet. Was het vroeger het domein van rijke families, geitenwollen sokken of in bloemen gehulde hippies, vandaag zie je de symptomen ervan ook bij maatschappelijke groepen die het liefst verpozen in het gebied dat we mainstream noemen. Want met Facebook is er nu eindelijk een weiland dat groot genoeg is om de hele menselijke kudde gezamenlijk te laten grazen. En zo kan iedereen op elkaars gras kauwen en verspreidt het virus zich razendsnel.

En dat is begrijpelijk. Je hersenen produceren endorfine en dat voelt lekker, je krijgt er meer zelfvertrouwen door, je hebt het gevoel dat je het ergens voor doet en je krijgt je er ook nog een keer iets voor terug. Sociaal aanzien, maatschappelijk voordeel en een vriendelijke,  jou goedgezinde omgeving. En bij het beter maken van de wereld denk ik niet in de eerste plaats aan mensen die tegen of vóór iets zijn, maar aan mensen die bereid zijn hun handen uit de mouwen te steken om een ander te helpen.

Ook het bedrijfsleven buigt zich over de vraag hoe het sociaal aanzien, maatschappelijk voordeel en een vriendelijke, haar goedgezinde omgeving creëert.  Ook het bedrijfsleven staat voor de uitdaging: hoe laat ik zien dat ik met mijn onderneming de wereld echt beter maak.

Naar een traditioneel reclamebureau stappen en om een nieuw creatief kapsel vragen en een grappig verhaal instuderen gaat niet meer werken. We willen geen wasmiddel dat de bonte was nóg schoner wast, maar een wasmiddel dat de wereld schoon achterlaat.  Geen afwasmiddel dat nóg langer meegaat, maar een afwasmiddel dat zorgt dat de aarde langer meegaat. En dat een dienstverlener zijn best doet voor mensen die zijn klanten of zijn aandeelhouders zijn haalt je de koekoek, maar ik wil weten hoe diezelfde dienstverlener omgaat met de mensen die dat niet zijn?

Adviesbureaus en consultants noemen het: ‘waarde toevoegen’ of ‘maatschappelijk betrokken en verantwoord ondernemen’. Uiteindelijk komt het gewoon neer op het beter maken van de wereld.

En om erachter te komen hoe je dat zou kunnen doen geef ik graag een les door die ik ooit van een wijs man kreeg. Hij leerde mij dat je op sommige momenten in je leven die aanvoelen als kruispunten, je even de tijd moet nemen, je ogen moet sluiten en jezelf drie vragen moet stellen: „Wie ben ik, wat is mijn verhaal en wat wil ik bijdragen aan deze wereld”? Als je die drie vragen beantwoord hebt, weet je vervolgens precies welke kant je op moet. Volgens mij staan veel bedrijven op dit moment op zo’n kruispunt.